Duurzaam leven: Waarom en hoe?

Lieve Lezer,

Ik ga een knuppel in het hoenderhok gooien: Heeft duurzaam leven eigenlijk wel zin? Waarom zouden we ons leven eigenlijk proberen te verduurzamen, als Schiphol maar blijft uitbreiden en China steeds meer vlees gaat eten? En als we ons dagelijks leven dan verduurzamen, waar moeten we beginnen en hoe ver moeten we dan gaan?

Het stoplicht staat op groen
Volgens onderzoek geloofd 90 á 95 procent van de Europeanen in klimaatverandering. Een bijna net zo grote groep geloofd dat de mens de grootste invloed hierop heeft. Maar, deze groep maakt zich nog géén zorgen over klimaatverandering. Een tegenstrijdigheid die er voor zorgt dat er nog steeds geen grote stappen zijn gezet om de opwarming van de aarde tegen te gaan.

Hoe komt het dat we ons comfortabele leven niet willen aanpassen zodat de aarde kan blijven bestaan? Het is overduidelijk dat er iets moet gebeuren en we zijn in het bezit van de juiste kennis en middelen. Het stoplicht staat op groen. Waarom lukt het ons dan alsnog niet om de juiste maatregelen te nemen? Volgens mij komt dat omdat men overweldigd is door de invloed van klimaatverandering. Het is een té groot probleem geworden om zelf, als individu, aan te pakken. Vooral als zo veel mensen er nog niets aan (willen) doen. We voelen ons machteloos in dit immense probleem. We focussen ons daarom liever op ons eigen leven. Op het hier en nu. En niet op een enge, half afbrokkelende wereld. Maar, misschien ligt dáár juist de oplossing?

Heeft duurzaam leven zin?

Heeft het wel zin?
Ik vraag het me nog weleens af. Als er zo veel vervuilende giganten blijven bestaan (zoals de scheepvaart en wereldmachten zoals Amerika), heeft mijn vegetarische worstje dan wel zin? Het antwoord: nee. Het worstje heeft opzichzelfstaand geen zin. Gelukkig geloof ik in de kracht van de mens. Vooral de mens in groepen. De geschiedenis heeft uitgewezen dat de mens een zodanig luide stem kan hebben, dat overheden luisteren. Ik denk daarom dat we onze krachten moeten bundelen. Dat we door állemaal die eerste stap te nemen en állemaal dat vegetarische worstje kopen en consumeren, we de grootmachten kunnen overhalen. We dwingen hen daarmee, als burgers en consumenten, om het tij te keren. Zij hebben namelijk wél invloed.

Hoe te beginnen
Goed, je hebt op een gegeven moment alsnog de moed bij elkaar geraapt om te beginnen aan het verduurzamen van je leven. Maar, waar moet je beginnen? Er zijn zo veel factoren waar je rekening mee moeten houden. Reizen, spullen kopen, vakantie, eten… Mijn tip: ga lezen. Informatie tot je nemen over de invloed van ons dagelijks leven op het milieu. Op basis van die kennis kun je op onderzoek uitgaan binnen je eigen levensstijl. Wat kan je nú makkelijk aanpassen, zonder dat je overdonderd raakt? Je zult zien dat je je na één succesvolle aanpassing goed zult voelen. Je zult een boost krijgen door het altruïsme. Zodra je dat gevoel hebt kun je doorpakken en nog meer dingen in je leven aanpassen. Op deze manier kun je je op je eigen leven blijven focussen, terwijl je tegelijkertijd óók het klimaatprobleem aanpakt. Gewoon, in de comfortabelheid van je eigen leven.

Hoe ver moeten we gaan?
De eerste stap is gezet om je leven te verduurzamen en die voelt goed. Je bent klaar voor meer. Maar, hoe ver moet je gaan?
De media slaat ons om de oren met het ene na het andere bericht over wat er vooral niet meer mag. Wat er allemaal moet veranderen om het opwarmen van de aarde tegen te gaan. Als we alle berichten en adviezen zouden naleven, moeten we allemaal zo snel mogelijk intrek nemen in zelfvoorzienende huizen, nemen we geen kinderen meer en eten we alleen nog maar seizoen groen uit eigen tuin. Maar wat nou als je dat helemaal niet wilt? Als dat helemaal niet bij je past? Ik ben weleens bang dat de enige manier om de aarde te redden is, dat we allemaal als simpele zielen gaan leven. Een totaal uitgekleed leven. Bibberend onder een tweedehands wollen dekentje bij het licht van een olielampje. Maar gelukkig is dat natuurlijk niet zo. We hebben – zoals ik al zei – de middelen en kennis in ons bezit om een comfortabele en duurzame levensstijl te kunnen aannemen. Het stoplicht staat op groen, we kunnen van start gaan. Nu alleen nog de moed verzamelen.

Liefs, Fleur

Geef een reactie